Pay Büyük, Payda Hep Aynı

2

BEĞENDİM

0

Silivri’de hayat biraz matematik gibidir; ama bizim tahtadaki problemler kesirli. Pay var, payda var… Hesap var mı? Orası muamma. Matematik öğretmeni değilim; fakat göz var, nizam var.

Övünmek gibi olmasın ama zekâ da var. Yanlış işlem nerede, eksik sonuç kimde, sokakta beş dakikada anlaşılıyor.
Mesela paya bakıyorsun: vaatler, projeler, açıklamalargayet dolgun. Payda ne? Vatandaş. Hep aynı, hep sabit. Sporda da böyle, siyasette de…

Değişmeyen tek şey, paydanın hep aynı kalması. Pay büyüdükçe sonuç artacak sanıyorsun ama payda değişmeyince çıkan sonuç yine tanıdık: “Biraz sabır.”
Toplama işlemi desen ayrı bir hikâye. Aynı paydada toplanıyoruz güya; çiftçi, esnaf, emekli… Ama paydalar eşitlenmeden toplama yapılınca sonuç küsuratlı çıkıyor. Bir bakmışsın biri 1/3’te kalmış, diğeri 1/4’te. EKOK (en küçük ortak katı) yok, ortak akıl zaten ara sokakta kaybolmuş. Çıkarma desen bizde ustalık işi: umuttan düş, cüzdandan düş, takvimden düş… Sonuç hep eksi.
Çarpma kararlarla yapılıyor; etkisi katlanıyor ama kime?

Yan etki yine paydada. Bölmeye gelince… Orada tam profesyoneliz: sorumluluk bölünüyor, açıklama ters çevriliyor, sonuç sadeleştirilmeden servis ediliyor.
Ama işin en net tarafı şu: Sokak konuşuyor. Vatandaş rahatsız. Haber sayfama mesaj yağıyor. Kimi dert anlatıyor, kimi çözüm arıyor. Bazıları çözüme ulaşıyor, bazıları “zamana bırakalım” rafına kaldırılıyor.

Raf dolu ama sokak boşalmıyor.
Madem bu bir memleket hesabı, son sözü de matematik değil vicdan söylesin: Herkes payına ne istiyorsa alsın. Kimi alkışı, kimi sorumluluğu, kimi de hesabı… Yeter ki pay büyürken payda ezilmesin.
Temennim şu: Silivri’de bir gün matematik doğru işlensin. Pay da büyüsün, payda da insanca yaşasın.

Kalın sağlıcakla…

Gönül GÜLEÇ