BAZEN HİÇBİR ŞEY DÜŞÜNMEMEK Mİ DAHA KOLAY

2

BEĞENDİM

0

BAZEN HİÇBİR ŞEY DÜŞÜNMEMEK Mİ DAHA KOLAY?

Geçenlerde bir satır ilişti gözüme:“Denizanası 650 milyon yıldır beyinsiz yaşıyor.”(daha önceden de kısaca yazmıştım.)Bir an durdum.“Demek ki” dedim, “hayatta kalmak için düşünmek şart değilmiş.”Sonra çevreme baktım…İtiraf edeyim, bazı insanların gayet başarılı bir şekilde bu yöntemi uyguladığını fark ettim.Trafikte sabırsızlananlar, sosyal medyada fikir üretmek yerine kavga üretenler, sıraya girmeyi zul sayanlar…Hepsine bakınca insan kendi kendine soruyor:Aklımız var da kullanmak mı zor geliyor?Yoksa o denizanasının rahatlığı mı cazip geliyor?Düşünsenize…Hiç plan yok, kaygı yok, hata yapma korkusu yok.Aldığı hiçbir kararın sorumluluğu yok çünkü karar da yok.Akıntı nereye isterse, oraya doğru salınıp gidiyor.Bir bakıma huzur gibi…Ama sonra aklıma şu geliyor:Biz sadece hayatta kalmak için yaratılmadık.Bizler, anlam üreten varlıklarız.Severiz, kırılırız, affederiz, ağlarız, güleriz.Bir kelimenin, bir bakışın, bir anın peşinden ömür boyu gidiyoruz.Bir cümlenin içine umut sıkıştırıyor, bir dokunuşla iyileştiriyoruz.Denizanasının bir derdi yok belki ama bir izi de yok.Bir hikâyesi yok, bir hayali yok.Bir insanın yüzünü güldürmek gibi bir derdi de yok.Bu yüzden, onun kadar hafif olmamız mümkün değil; olmamalı da.Yine de hepimiz bazen “keşke hiçbir şey hissetmesem” dediğimiz noktalara geliyoruz.Hayat, düşünenleri daha çok yoruyor; doğru.Ama düşünmeyenlerin yaşadığı şey hayat mı, yoksa sadece zaman geçirmek mi, orası tartışılır.Belki de mesele şu:Beyinsiz yaşamak mümkün olabilir ama ruhsuz yaşamak imkânsızdır.Bizim yükümüz beynimiz değil, kalbimizdir.Ve iyi ki de öyle.